Ρινορραγία αιτίες και αντιμετώπιση ρινορραγιών - ΩΡΛ ιατρείο

Τηλ. 2130347228
ΟΥΚ ΕΝΙ ΙΑΤΡΙΚΗΝ ΕΙΔΕΝΑΙ, ΟΣΤΙΣ ΜΗ ΟΙΔΕΝ Ο ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
μτφρ: είναι αδύνατο να ξέρει την ιατρική, αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος
(Ιπποκράτης, 460-377 π.Χ., Πατέρας της Ιατρικής)
Facebook
G+
ΩΡΛ Ιστρείο Συλλιγαρδάκης Νικόλαος
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ON LINE
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Ρινορραγία αιτίες και αντιμετώπιση ρινορραγιών

ΩΡΛ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ
Ράμπα αναπήρων, καφές, πάρκινγκ, wifi
Ράμπα αναπήρων, καφές, πάρκινγκ, free wifi
Ρινορραγία αιτίες και αντιμετώπιση ρινορραγιών

Ρινορραγία ή επίσταξη είναι η αποβολή αίματος από την μύτη.

Ποιές είναι όμως οι αιτίες της ρινορραγίας;

Ι. Τραυματικά ή μηχανικά αίτια

  • Ξύσιμο με το δάκτυλο του βλεννογόνου της μύτης (epistaxis digitorum).
  • Εξωτερικό κτύπημα (χωρίς ή μαζί με ρινικά ή γναθοπροσωπικά κατάγματα).
  • Ξήρανση ρινικού βλεννογόνου (χειμώνας, περιβάλλον τεχνητού κλιματισμού σκολίωση ρινικού διαφράγματος).
  • Φλεγμονή (ανώτερου αναπνευστικού, ρινοκολπίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα).
  • Ενσφήνωση ξένου σώματος σε ρινική κοιλότητα (στα παιδιά).
  • Διάτρηση ρινικού διαφράγματος (κατάχρηση κοκαΐνης, επανειλημμένος γαλβανοκαυτηρισμός ρινικού διαφράγματος, υποβλεννογόνιο αιμάτωμα ή μετεγχειρητική επιπλοκή).
  • Βαροτραύμα (σε δύτες και σε ταχεία άνοδο σε ύψος).
  • Αύξηση της φλεβικής πίεσης (φτάρνισμα, δοκιμασία Valsalva, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, στένωση μιτροειδούς.
II. Όγκοι (νεανικό ρινοϊνωμα, όγκοι παραρρινίων κόλπων).
III Αιματολογικές και αγγειακές διαταραχές.
Α. Αγγειακές
  • Τελαγγειεκτασία (Νόσος των Rendu - Osler - Weber).
  • Ανεπάρκεια βιταμινών (σκορβούτo).
  • Υπέρταση ή αρτηριοσκλήρυνση.
Β. Διαταραχές της αιμόστασης.
  • Θρομβοκυταταροπενία (προκαλούμενη μετά από λήψη φαρμάκων, κακοήθεις κ.λ.π.).
  • Αναστολή δράσης αιμοπεταλίων (ασπιρίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη νόσος Van Willebrand).
  • Διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος (κληρονομική, αντιπηκτικά, νεφροπάθεια, ηπατοπάθεια).
IV 'Αλλα
  • Ενδομητρίωση
  • Ιδιοπαθής (ευθύνεται για το 10% των περιπτώσεων επίσταξης).

Η εύκολη ανάταξη της ρινορραγίας σημαίνει συνήθως ρήξη μικρού αγγείου, που εντοπίζεται στην πρόσθια χόνδρινη μοίρα του ρινικού διαφράγματος. Όμως, αν η αιμορραγία από την μύτη, είναι σοβαρή και δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα οδηγεί σε εξαιμάτωση του ασθενούς και εγκατάσταση υποογκαιμικού shock.
Ο ασθενής, είτε πάσχει από μικρή, είτε από μεγάλη ρινορραγία συνήθως καταβάλλεται από άγχος και πανικό. Αν έχει χάσει πολύ αίμα φτάνει στο ιατρείο ωχρός και φοβισμένος. Αν έχει χάσει πάρα πολύ αίμα και είναι στα πρόθυρα του υποογκαιμικού shock έχει συναίσθημα επικείμενου θανάτου. Άλλοτε πάλι εξ' αιτίας του αίματος, που καταπίνει πάσχει από ναυτία ή κάνει και εμετό.
Οι επιστάξεις ή σταματούν μόνες τους ή αντιμετωπίζονται εύκολα από τους ασθενείς, οι έντονες όμως και ξαφνικές ρινορραγίες αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια Ωτορινολαρυγγολόγου. Η ρινορραγία μπορεί να υποτροπιάσει. Είναι σπάνιο το γεγονός να πεθάνει κανείς από ρινορραγία.
Οι απλές περιπτώσεις επίσταξης αντιμετωπίζονται με απλή τοπική πίεση, τοποθέτηση πάγου πάνω στην μύτη ή με απλό πρόσθιο πωματισμό ενώ οι βαριές περιπτώσεις απαιτούν την εφαρμογή άλλων μέσων και τεχνικών από τους Ωτορινολαρυγγολόγους, προκειμένου να αναταχθούν όπως και πιθανή εισαγωγή του ασθενούς στο Νοσοκομείο.
Υπάρχουν και περιπτώσεις καθ' υποτροπήν ρινορραγιών που οδήγησαν στην πτώση του αιματοκρίτη του ασθενούς, πράγμα που επέβαλε τη μετάγγιση αίματος.
Οι έντονες πρόσθιες ρινορραγίες συνήθως οφείλονται στη ρήξη κάποιου επιφανειακού αρτηριδίου ή μικροσκοπικού ανευρυσματίου ή φλεβικού κιρσού που προέρχεται από το πλέγμα του Kisselbach ή κάποια άκανθα του ρινικού διαφράγματος ή διάτρηση του ρινικού διαφράγματος.
Όσο πιο μεγάλο είναι το μέγεθος του αγγείου που αιμορραγεί, τόσο εντονότερη είναι και η ρινορραγία, που μπορεί να προκληθεί. Άλλοτε μπορεί να παρατηρηθούν περισσότερες της μιας αιμορραγικές εστίες. Η ρήξη κάποιου τριχοειδούς αγγείου συνήθως σταματάει σύντομα μόνη της ή μετά από πίεση του πτερυγίου ή των πτερυγίων της μύτης προς το διάφραγμα, επί 6-7 λεπτά. Αφού ο ασθενής μπορέσει να σταματήσει την αιμορραγία μόνο με άσκηση πίεσης στο σημείο της αιμορραγίας, μπορεί να ταξιδέψει με το αυτοκίνητο του και να επισκεφτεί το γιατρό του.
Αν η ρινορραγία δεν σταματάει, δίδονται οδηγίες στους συνοδούς τους ασθενούς να μεταφερθεί ο ασθενής επειγόντως στο νοσοκομείο ή στο κοντινότερο ΩΡΑ ιατρείο.
Μερικές φορές οι απλές τριχοειδικές επιστάξεις, που έχουν συχνή υποτροπή μπορεί να οφείλονται στην παρουσία κάποιας συστηματικής νόσου ή τοπικής λοίμωξης της ρινός (π.χ. λοιμώδης ρινίτιδα, χρόνια ρινοκολπίτιδα). Ερευνάται ο ασθενής επίσης αν παίρνει κάποιο φάρμακο, που μπορεί να επηρεάσει την πηκτικότητα του αίματος του.
Κατά τη διάρκεια της διακομιδής ο ασθενής παραμένει καθιστός, εφ' όσον διατηρεί τις αισθήσεις του και δεν αισθάνεται εξάντληση ή δεν βρίσκεται σε υποογκαιμικό shock.
Ο ασθενής πρέπει να έχει το κεφάλι με κλίση προς τα εμπρός, ώστε να μην πηγαίνει το αίμα προς τον φάρυγγα και να πιέζει το πτερύγιο του ρώθωνα, από το οποίο βγαίνει το αίμα. Συνιστάται στον ασθενή, αν αισθάνεται να κατεβαίνει αίμα στο ρινοφάρυγγα, να μη το καταπίνει, αλλά να το φτύνει σε κάποιο δοχείο που φέρει μαζί του. Οι περισσότεροι ασθενείς με έντονη ρινορραγία βρίσκονται σε εγρήγορση και προστατεύουν τον κατώτερο αναπνευστικό αεραγωγό τους, φτύνοντας το αίμα και αποφεύγοντας έτσι μια πιθανή εισρόφηση του, με κίνδυνο πνιγμονής. Τούτο ισχύει για τις μικρές ή μέτριες ρινορραγίες, όπου ο ασθενής μπορεί να μεταφερθεί καθιστός.
Όμως, στις σοβαρές οπίσθιες ρινορραγίες, ιδίως μετά από κακώσεις του σπλαγχνικού κρανίου, ο ασθενής κινδυνεύει να εισροφήσει τις εκκρίσεις και το αίμα.
Ποτέ δεν πρέπει ένας ασθενής με ανεξέλεγκτη ρινορραγία να ταξιδέψει οδηγώντας μόνος του. Αν υπάρχει μεγάλη ρινορραγία, με κίνδυνο απόφραξης των αεροφόρων οδών ή απώλειας των αισθήσεων του ασθενούς θα πρέπει να γίνει ταχύτατη μεταφορά του από τους συγγενείς ή με τη βοήθεια ασθενοφόρου, όπου ο νοσηλευτής ή ο συνοδός ιατρός θα έχει εισάγει ενδοφλέβιο καθετήρα και θα αρχίσει την ενδοφλέβια χορήγηση υγρών. Οι μεταφορείς τοποθετούν τον ασθενή σε ημιπρηνή θέση και προσέχουν το κεφάλι να είναι τοποθετημένο σε πλαγία θέση ή τοποθετείται ο ασθενής κατά τρόπο, που οι εκκρίσεις και το αίμα να ρέουν προς τα έξω και όχι προς το φάρυγγα. Ένας ασθενής με ρινορραγία που έχει καταπιεί μεγάλη ποσότητα αίματος, συνήθως έχει ναυτία και είναι επιρρεπής στο να κάνει εμετό. Οι ίδιοι κίνδυνοι εισρόφησης υπάρχουν και στους ασθενείς με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και κακώσεις του σπλαγχνικού κρανίου, με ρινορραγία.



Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού